Rajmonda Kotorri ishte 16 vjeçe dhe ende ndiqte shkollën herën e fundit që familja e saj e pa. Ishte viti 1999 dhe ajo shkonte në një shkollë pranë Gramshit, një qytet shqiptar me rreth 20,000 banorë. Ajo ishte e gjashta nga 7 fëmijë, 3 vajza dhe 4 djem.
Laureta Kotorri, motra e vogël e Rajmondës, i tha Fanpage.it se menjëherë pas zhdukjes së vajzës, familja mësoi për një lidhje të supozuar të Rajmondës me një burrë 15 vjet më të madh se ajo, gjithashtu shqiptar. Mësohet se ai u transferua në Itali në vitin 1999 dhe u spekulua se vajza kishte shkuar me të. Nuk është e qartë nëse kjo ndodhi me forcë, me zgjedhje apo me premtimin e një jete më të mirë.
Pak kohë më vonë, një telefonatë midis Rajmondës dhe familjes së saj në qershor të vitit 2001 konfirmoi dyshimet e tyre. Vajza jetonte në Itali me këtë burrë, i cili atëherë ishte në të 30-at. Gjatë telefonatës, Rajmonda tha se punonte si bariste në një restorant milanez dhe donte të qëndronte në Itali mjaftueshëm gjatë për të kursyer para. Kjo ishte hera e fundit që familja dëgjoi prej saj. Që nga ajo kohë, nuk kishte asgjë, ose pothuajse asgjë.
Ndërkohë, motrat e Rajmondës u mobilizuan për të kërkuar vajzën. Fillimisht ato kontaktuan policinë e Gramshit, duke e raportuar të zhdukur, dhe më pas kontaktuan Interpolin dhe policinë italiane.
Në vitin 2003, nëpërmjet kontaktit me një oficer policie italian, familja mësoi për një realitet tjetër: Rajmonda ishte prostitutë dhe burri me të cilin po dilte ishte në fakt një tutor. Po atë vit, një grua që u prezantua si shoqja e dhomës së Rajmondës, e cila jetonte në Lodi, raportoi zhdukjen e vajzës duke i thënë policisë se Rajmonda nuk ishte parë që nga një natë që kishte kaluar me një klient.
Që nga viti 2003, telefoni i saj nuk ka rënë më kurrë dhe as nuk ka pasur ndonjë lajm të besueshëm për të. Një lajm, i marrë nga familja në vitin 2006 , thoshte se Rajmonda ishte parë në Romë, por nuk ka pasur kurrë ndonjë konfirmim.
“Unë dhe familja ime nuk kemi humbur kurrë shpresën për ta gjetur Rajmondën. Ajo është e lirë të jetojë jetën e saj, mjafton që ne të dimë që është gjallë. Dhe nëse nuk është kështu, do të pranojmë çdo skenar. Por duam të dimë çfarë i ka ndodhur. Nëse është e vdekur, duam një varr për të qarë”, – tha motra e saj Laureta për Fanpage.it.
Edhe 25 vjet pas kontaktit të tyre të fundit me Rajmondën, familja ka nisur përsëri një apel përmes “Penelope Lombardia”, një shoqatë që mbështet të afërmit e personave të zhdukur, me shpresën për të arritur dikë që mund të ketë ndonjë lloj informacioni, sado të vogël.
“Dikush duhet ta ketë parë dhe ta ketë takuar gjatë gjithë këtyre viteve. Dikush duhet të dijë diçka. Jemi të bindura”, – përfundoi Laureta.
