Deklaratat e fundit të presidentit serb, Aleksandar Vuçiç, dëshmojnë për një tension në rritje në rajonin e Ballkanit Perëndimor.
Duke pretenduar ekzistencën e një “aleance ushtarake” mes Tiranës, Zagrebit dhe Prishtinës, Vuçiç po e përdor këtë narrativë si një katalizator për të justifikuar një proces intensiv dhe të paprecedentë të militarizimit të Serbisë.
Gjatë raportimit mbi gjendjen e ushtrisë për vitin 2025, Vuçiç shprehu një shqetësim “të thellë” për formimin e këtyre aleancave në fqinjësi, duke vënë në dukje se “aftësitë mbrojtëse të Serbisë janë rritur në mënyrë dramatike për t’iu përgjigjur këtij realiteti të ri”.
Si një përgjigje e drejtpërdrejtë ndaj kësaj situate, ai njoftoi se “shërbimi i detyrueshëm ushtarak prej 75 ditësh pritet të fillojë në dhjetor të këtij viti ose në mars të vitit të ardhshëm, me procesin e regjistrimit që nis që në vjeshtë”.
Ky hap shënon një kthesë radikale në politikat e mbrojtjes, duke synuar forcimin e kapaciteteve njerëzore dhe nxitjen e një fryme patriotizmi që konsiderohet jetike për shoqërinë serbe. Shifrat e bëra publike janë tregues i një gare të hapur armatimi, ku Serbia po shpenzon rreth 2.65 për qind të PBB-së për sistemin e sigurisë, me mbi 54 për qind të kësaj shume që shkon direkt për investime në teknologji dhe pajisje moderne.
Fokusimi kryesor ka qenë në mbrojtjen kundërajrore dhe aviacionin, duke blerë sisteme që rrisin ndjeshëm fuqinë e zjarrit. Ky militarizim nuk mund të shihet jashtë kornizës së riafrimit me Rusinë dhe reformave të viteve të fundit.
Me gjithë presionin ndërkombëtar, Beogradi ka ruajtur kanalet e furnizimit me pajisje ushtarake ruse, duke u pozicionuar si një forcë e armatosur rëndë në mes të vendeve të NATO-s. Përmes blerjeve strategjike të dronëve, raketave dhe mjeteve të blinduara, Serbia po kërkon të projektojë forcë në rajon.
Ndërsa Beogradi pretendon se këto veprime janë thjesht mbrojtëse për të parandaluar ndonjë agresion të mundshëm, retorika për “paktet” fqinje dhe rritja e ethshme e arsenalit ushtarak po rrisin pasigurinë në Ballkan, duke e kthyer rajonin sërish në një skenë të llogarive të rrezikshme gjeopolitike.
