Dje. dt. 02.10.26, isha dëshmitar i një ngjarjeje dramatike, njëherësh, i një frustracioni surreal të disa pensionistëve në kërkim të marrjes së abone-së për udhëtimin urban falas, nga ana e disa shitësve në kioskat e liçensuara për këtë qëllim.
Përgjigja e shitësve ishte: Nuk kemi abone, nuk ka!
Por kalvari i pensionistëve nuk mbaroi aty. Ata u paraqitën në portën metalike me ornamente heraldike te Bashkisë, ku mbas një debati të gjatë, dhe të ngjeshur emocionalisht, një krijesë e çuditshme ne recepsionin e institucionit iu tha se nuk dinte asgjë për këtë çështje, dhe se kompetencat ligjore dhe operacionale të të shërbimit të abonuar për pensionistët i kishin kaluar privatit.
Pensionistët mbetën të tmerruar.
Një nga asetet më të vyer nga pikpamja humane dhe kulturore të Bashkisë së Tiranës, pra, abonimi falas për pensionistët e mjerë ishte flakur tej si një mbeturinë arkaike.
Ndërkohë, një grup tjetër pensionistesh, gra nervoze dhe të ashpra, u drejtuan ne mjediset tregtare te “Torre Drin” ku thuhej se ndodhej një filial i bashkisë që administronte çështjet sociale të kryeqytetit.
Nuk kam informacion se çfarë ka ndodhur më tej, por skenat ishin rrëqethëse.
Gostisë së përgjakshme të “peshkaqenëve” të biznesit privat i ishte shtuar në menunë luksoze të përditshme edhe mish i kripur e i tharë harenge, pra mish pensionistësh!
Heshtja e institucionit, është britma më e madhe e rrënimit të legjitimitetit, moralit, etikës, dhe politikave mbështetëse të shtetit ndaj shtetasve të tij, një masakër aspak më e butë se sa një poshtërim publik qytetar i njerëzve të vjetër, njëfarë spastrimi diskursiv i pensionistëve, këtyre “walking dead” të realitetit tonë të frikshëm.
Dua të më sqaroni se çfarë po ndodh në të vërtetë, ndryshe do të fillojë “gjuetia” e shrigave apo shtriganëve sepse siç duket, nuk mjafton paraburgimi për të frenuar imoralitetin e pushtetit vendor.
