Rusia po përgatitet për luftëra hapësinore. Ose të paktën kështu kanë hedhur hipoezat dy agjenci perëndimore të inteligjencës. Sipas tyre, Moska po përgatit një sistem të ri sulmesh ushtarake që synon të shënjestrojë satelitët, konkretisht ata të Starlink, kompanisë së Elon Musk.
Projekti bazohet në mundësinë e përmbytjes së hapësirës me një “re” mikroprojektesh të afta për të shkatërruar ose çaktivizuar të gjitha llojet e satelitëve. Një armë e tillë, nëse ndërtohet dhe vendoset në vend, do të ishte vendimtare në përballjen me Moskën.
Të gjitha sistemet më të përparuara të mbrojtjes tani mbështeten në udhëzimin satelitor. Ato lejojnë, për shembull, udhëzimin e raketave dhe madje edhe krijimin e një rrjeti për të kapur raketat armike. Mjafton të thuhet se në Ukrainë, roli kyç i luajtur deri më tani nga SHBA-të ka konsistuar pikërisht në ndihmën logjistike, e cila mbështetet kryesisht në ndihmën satelitore.
Prandaj, do të ishte një hap i mëtejshëm në përpjekjet luftarake të Kremlinit. Një garë hapësinore që, ndryshe nga ajo e zhvilluar në vitet 1960, ka më pak të bëjë me pushtimin sesa me dominimin ushtarak përtej atmosferës. Për më tepër, që nga viti 2019, NATO ka zhvilluar gjithashtu një “strategji hapësinore”, duke kapur thelbin e një sfide që po luhet përtej stratosferës. Kontrollimi i Tokës nga lart do të thotë të luash një rol dominues.
Në realitet, specialistët e NATO-s ende nuk janë të bindur se Rusia ka arritur të projektojë një armë të tillë. Rreziku që kjo “re” predhash të mund të godasë edhe satelitë të tjerë, ndoshta edhe ata të vendeve mike si Kina, duket ende mjaft i lartë. Të tjerë, siç është komandanti i Divizionit Hapësinor të Ushtrisë Kanadeze, Gjenerali Christopher Horner, nuk e përjashtojnë mundësinë që teknologjia e Moskës të ketë arritur në atë pikë, pikërisht kur ndërtimi i një arme bërthamore me bazë në hapësirë ??mund të jetë në proces.
Megjithatë, sipas raportit të inteligjencës perëndimore, mekanizmi hapësinor përfshin lëshimin e satelitëve të vegjël në orbitë të aftë për të lëshuar mikroprojektile – vetëm disa milimetra në madhësi – që do të kalonin pa u zbuluar nga sistemet e mbikëqyrjes. Modeli duket i ngjashëm me dronët që mbajnë dronë më të vegjël brenda tyre, të cilët më pas lëshohen në kohën e duhur. Analistët, në veçanti, janë skeptikë në lidhje me mundësinë e kontrollit të trajektores së mbetjeve, të cilat potencialisht mund të godasin satelitë të tjerë pa përzgjedhje.
Fakti mbetet se Rusia kishte nisur tashmë një program raketash për të goditur objekte hapësinore, dhe për këtë arsye askush nuk mund ta përjashtojë mundësinë e një studimi që është duke u zhvilluar. Por për momentin, dyshimet për efektivitetin e tij vazhdojnë. Megjithatë, kjo është gjithashtu provë se kufiri i ri i luftës tani është zhvendosur shumë më lart: midis trupave qiellorë.
