Vendimi i Agron Shehajt për të mbështetur Florian Binajn në garën për Bashkinë e Tiranës shënon një kthesë të papritur në strategjinë e “Mundësisë”.
Vetëm një ditë më parë, Shehaj ishte shprehur prerazi se nuk do ta mbështeste aktorin e njohur, ndërsa sot ai e quan këtë mbështetje “të plotë” dhe “si të ishte propozim i vetë partisë së tij”.
Por prapa këtij ndryshimi siç mëson “Korrieri”, qëndron një histori që lidhet me emrin e Ermal Hasimes, kandidati që Shehaj e kishte menduar si fytyrën e re të opozitës për Tiranën.
Fillimisht, Agron Shehaj kishte ndërtuar strategjinë e tij mbi një figurë të pavarur, larg establishmentit dhe grindjeve partiake.
Ermal Hasimja, pedagog, analist dhe figurë e respektuar publike, ishte profili ideal për këtë qasje: qytetar, i paangazhuar politikisht, me reputacion intelektual.
Shehaj besonte se kandidimi i Hasimes nën flamurin e “Mundësisë” do të krijonte një alternativë të pastër përballë Partisë Socialiste dhe do të dallonte nga partitë tradicionale opozitare.
Por plani u prish kur Hasimja vendosi të mos pranojë të jetë “kandidat i një partie”, duke kërkuar që të përfaqësojë të gjithë opozitën, nëse arrihej një marrëveshje e gjerë.
Ky qëndrim, i udhëhequr nga integriteti personal dhe sensi i përgjegjësisë ndaj publikut, e vuri Shehajn përballë një dileme të menjëhershme: ta mbante vijën e vet të ngushtë partiake apo të pranonte frymën e unitetit opozitar. Ai zgjodhi të parën dhe humbi kandidatin që kishte ndërtuar.
Kur PD vendosi të mbështesë Florian Binajn, Shehaj reagoi ashpër duke e quajtur vendimin “prerje në besë”.
Në intervistën për “Opinion”, ai u përpoq të shpjegonte se “Mundësia” kishte sjellë në tryezë parimin e kandidatit të pavarur, dhe se emri i Hasimes kishte qenë vetëm një ilustrim i këtij modeli.
Por në të vërtetë, larg kamerave, Shehaj ishte përgatitur që Hasimja të ishte kandidati i tij.
Kur kjo nuk ndodhi, dhe kur PD e mori iniciativën për të avancuar Binajn, Shehaj u gjend pa alternativë reale.
Një ditë pas qëndrimit refuzues, ai u detyrua të tërhiqej dhe të mbështeste publikisht Binajn, një kthesë që më shumë se lëvizje strategjike, tregoi izolimin e tij politik në opozitë.
Pjesa më interesante e kësaj historie është se “plani politik” i Shehajt u rrëzua jo nga llogaritjet e partive, por nga integriteti personal i njeriut që ai vetë kishte zgjedhur.
Ermal Hasimja nuk pranoi të ishte “një emër në tabelën e lojës” por kërkoi të jetë kandidat që bashkon, jo që ndan. Me këtë qëndrim, ai i imponoi Shehajt një transparencë që ky i fundit nuk e kishte parashikuar.
Kur Hasimja doli publikisht dhe deklaroi jo vetëm tërheqjen, por edhe mbështetjen për Florian Binajn, loja politike e Shehajt u mbyll përfundimisht.
Në fund, mbështetja e Agron Shehajt për Binajn vjen më shumë si akt për të mos mbetur jashtë loje sesa si shenjë bashkimi të sinqertë opozitar.
Deklaratat e tij për “unitet” dhe “mbështetje të plotë” tingëllojnë si përpjekje për të riparuar një gabim strategjik: nënvlerësimin e nevojës për konsensus në një garë që kërkon më shumë besim se kalkulim. /korrieri
